هرچی آرزوی خوبه مال تو
هر چی که خاطره داریم مال من
اون روزهای عاشقونه مال تو
این شبهای بی قراری مال من
منم و حسرت با تو ما شدن
تویی و بدون من رها شدن
آخر غربت دنیاست مگه نه؟
بر سر دوراهی آشنا شدن
تو نگاه آخر تو آسمون خونه نشین بود
دل تو شکسته بودند همه قصه همین بود
میتونستم با تو باشم مثل سایه مثل رویا
اما بیدارم ومثل تو تنهای تنها
هرچی آرزوی خوبه مال تو
هر چی که خاطره داریم مال من
اون روزهای عاشقونه مال تو
این شبهای بی قراری مال من
عشق شوری در نهاد ما نهاد ..... جان ما در بوته سودا نهاد
گفت و گویی در زبان ما فکند ..... جست و جویی در درون ما نهاد
از خمستان جرعه ای بر خاک ریخت ..... جنبشی در آدم و حوا نهاد
دم به دم در هر لباسی رخ نمود ..... لحظه لحظه جای دیگر پا نهاد
چون نبود او را معین خانه ای ..... هر کجا جا دید رخت آنجا نهاد
حسن را بر دیده خود جلوه داد ..... منتی بر عاشق شیدا نهاد
یک کرشمه کرد با خود آنچنانک ..... فتنه ای در پیر و در برنا نهاد
تا تماشای وصال خود کند ..... نور خود در دیده ی بینا نهاد
تا کمال علم او ظاهر شود ..... این همه اسرار در صحرا نهاد
شور و غوغایی بیامد از جهان ..... حسن او چون دست در یغما نهاد
چون در آن غوغا عراقی را بدید ..... نام او سر دفتر غوغا نهاد
چقدر خوب میشد که تو باشی
توکه پنجره ها را بی معنا کردی
به روی آسمانی که منو از چشم تو می دید
چقدر خوب می شد که تو باشی
که همیشه چشمانم را می بستم
که هیچ آسمانی نتواند مرا از نگاه تو بگیرد
در دستهای جا مانده بر روی پنجره هایی که هیچوقت حتی یک ذره از یادم نرفت
چقدر خوب می شد که تو باشی حتی به روی بخار شیشه
خاطرت خاطر خواهی را خاطره کرد
خاطره من
صدا كن مرا.
صداي تو خوب است.
صداي تو سبزينه آن گياه عجيبي است
كه در انتهاي صميميت حزن مي رويد.
من از طعم تصنيف در متن ادراك يك كوچه تنهاترم.
بيا تا برايت بگويم چه اندازه تنهايي من بزرگ است.
و تنهايي من شبيخون حجم ترا پيش بيني نمي كرد.
و خاصيت عشق اين است.
كسي نيست.
بيا تا زندگي را بدزديم ، آن وقت
ميان دو ديدار قسمت كنيم.
بيا با هم از حالت سنگ چيزي بفهميم.
بيا زودتر چيزها را ببينيم.
ببين ، عقربك هاي فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردي بدل مي كنند.
بيا آب شو مثل يك واژه در سطر خاموشي ام.
بيا ذوب كن در كفدست من جرم نوراني عشق را.
مرا گرم كن
(و يك بار هم در بيابان كاشان هوا ابر شد
و باران تندي گرفت
و سردم شد ، آن وقت در پشت يك سنگ ،
اجاق شقايق مرا گرم كرد.)
در اين كوچه هايي كه تاريك هستند
ن از حاصل ضرب ترديد و كبريت مي ترسم.
من از سطح سيماني قرن مي ترسم.
بيا تا نترسم من از شهرهايي كه خاك سياشان چراگاه
جرثقيل است.
مرا بازكن مثل يك در به روي هبوط گلابي در اين عصر
معراج پولاد.
مرا خواب كن زير يك شاخه دور از شب اصطكاك فلزات.
اگر كاشف معدن صبح آمد، صدا كن مرا.
و من ، در طلوع گل ياسي از پشت انگشت هاي تو ، بيدار خواهم شد.
و آن وقت
حكايت كن از بمب هايي كه من خواب بودم، و افتاد.
حكايت كن از گونه هايي كه من خواب بودم، و تر شد.
بگو چند مرغابي از روي دريا پريدند.
در آن گيروداري كه چرخ زره پوش از روي روياي كودك گذر داشت
قناري نخ زرد آواز خود را به پاي چه احساس آسايشي بست.
بگو در بنادر چه اجناس معصومي از راه وارد شد.
چه علمي به موسيقي مثت بوي باروت پي برد.
چه ادراكي از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراويد.
و آن وقت من ، مثل ايماني از تابش "استوا" گرم،
ترا در سر آغاز يك باغ خواهم نشانيد.
"My Immortal"
جاودانهء من
I'm so tired of being here
من از اينجا بودن بسيار خسته ام
Suppressed by all my childish fears
ترسهاي کودکانه ام مرا متوقف کرده
And if you have to leave
و اگر تو بايد بروي
I wish that you would just leave
من آرزو مي کنم که راهي شوي
'Cause your presence still lingers here
چون حضور خاموش و متأخر تو در اينجا
And it won't leave me alone
باعث نميشود که مرا تنها نگذاري
These wounds won't seem to heal
به نظر نميرسه که اين زخمها التيام پيدا کنند
This pain is just too real
اين درد بيش از حد حقيقيست
There's just too much that time cannot erase
حتي زمان بسيار زياد هم نمي تواند اينها را پاک کند
[Chorus:]
When you cried I'd wipe away all of your tears
زماني که گريه مي کردي تمام اشکاتو پاک مي کنم
When you'd scream I'd fight away all of your fears
زماني که فرياد مي کشيدي با تمام ترسهايت مقابله مي کردم
I held your hand through all of these years
من تمام اين سالها دست تو رو گرفته بودم
But you still have
اما تو هنوز هم
All of me
همه چيز مني
You used to captivate me
تو از فريب خوردگي من استفاده کردي
By your resonating light
با آن برق چشمان طنين اندازت
Now I'm bound by the life you left behind
اکنون من مرز زندگي را با رفتن تو پشت سر گذاشتم
Your face it haunts
و چهرهء تو مدام در ذهنم تکرار مي شود
My once pleasant dreams
واين اولين روياي دلپذير من است
Your voice it chased away
و صداي تو که آن را دنبال مي کند
All the sanity in me
و اينها تمام چيزي هستند که مرا سالم نگه داشته {سلامت از نظر رواني
These wounds won't seem to heal
به نظر نميرسه که اين زخمها التيام پيدا کنند
This pain is just too real
اين درد بيش از حد حقيقيست
There's just too much that time cannot erase
حتي زمان بسيار زياد هم نمي تواند اينها را پاک کند
[Chorus:]
When you cried I'd wipe away all of your tears
زماني که گريه مي کردي تمام اشکاتو پاک مي کنم
When you'd scream I'd fight away all of your fears
زماني که فرياد مي کشيدي با تمام ترسهايت مقابله مي کردم
I held your hand through all of these years
من تمام اين سالها دست تو رو گرفته بودم
But you still have
اما تو هنوز هم
All of me
همه چيز مني
I've tried so hard to tell myself that you're gone
من به خستگي زياد به خودم خواهم گفت که تو رفته اي
But though you're still with me
اما در حقيقت تو آرام و خاموش در کنار مني
I've been alone all along
و من زمان بسيار طولاني تنها خواهم بود
[Chorus:]
When you cried I'd wipe away all of your tears
زماني که گريه مي کردي تمام اشکاتو پاک مي کنم
When you'd scream I'd fight away all of your fears
زماني که فرياد مي کشيدي با تمام ترسهايت مقابله مي کردم
I held your hand through all of these years
من تمام اين سالها دست تو رو گرفته بودم
But you still have
اما تو هنوز هم
All of me
همه چيز مني
از که بگویم ای توی که تمام وجود هایی
از کدام عشق بگویم؟ ای توی که همه دوست داشتن هایی
اگر باشد زیباترین نام یاد حرف از توست...
اگر از زیبایی نام برم تو زیباترینی
اگر از مهربانی بگویم مهربان ترینی
اگر از عشق بگویم عاشق ترین تویی یا من؟
مهربان ترین زیبا ترین بهانه
دوستت دارم
خيال من و اي آسمانِ رويائيِ تنهائيم
اي لحظهساز لحظههاي عاشقانهام
بيا تا کنار همديگر در آسمان عشق پر بگشائيم
و چون دو کبوتر دلداده به سِير در فضاي محبت بپردازيم
بيا و نغمهاي ساز کن تا اين دل بيمار من اندکي آرام گيرد
بيا دست يکديگر را گرفته و قدم بر سرزمين عاشقان بگذاريم
و نيز قدم بر سرزمين محبت و وفا
سرزميني که در آن فقط عاشقان و دلسوختگان و پاکباختگان زندگي ميکنند
بيا چون پرستوئي عاشق براي خودمان لانهاي بسازيم
و در آن به يکديگر عشق بورزيم
زنجير ها پايم را بسته اند
بالهای پروازم شکسته اند
ديدگانم خسته و آسمانم ناپيدا
در اين سوز غم عشق تو مرا درياب
تو مرا باور کن
تو صدايم کن
آسمانت را ببخش
به معنای انتظار
بالهايم را بگير و
پروازم بده
تنهاييم را بگير و
معنايم بده
پنجره را باز کن و
با نگاه عاشقم پرواز کن
در ميان چشمانت
واژه های عاشقم را
معنا کن
شاعر:امير کفاشيان
گريه كن دلت سبك شه اگه دل مونده تو سينه
سرت رو بذار رو شونه م
تنها پيشكشم همينه
بذار اين شونه ي نمناك
تكيه گاه گريه باشه
بذار اين خسته بيفته
تا شايد دوباره پاشه
گريه كن دلت سبك شه ‚ من فداي گريه هاتم
تو رو تنها نمي ذارم ‚ تا هميشه پا به پاتم
زير بارون نگاهت
غسل تعميد ترانه س
ميري اما بر مي گردي
اين سفر چه عاشقانه س
برو! من اينجا مي مونم
چش براهتم هميشه
مي دونم كه بر مي گردي
قصه مون تموم نميشه
گريه كن دلت سبك شه ‚ من فداي گريه هاتم
تو رو تنها نمي ذارم ‚ تا هميشه پا به پاتم
